مباش زيرا كه خداى تو در زير تو نهرى قرار داده ، منظور از نهر خود آن حضرت بود ، و تنهء درخت خرما را به طرف خود بكش تا خرماى تازه براى تو فرو ريزد . بعد از آن حضرت عيسى عليه السّلام با پاى خود زد و از زير پاى او چشمهء آب جارى پيدا شد و بمادر خود گفت : بخور و بياشام و چشم تو روشن باد ، اگر احدى از بشر را ديدى بگو : من براى خداى رحمان صومى ( يعنى سكوتى ) نذر كرده‌ام و امروز هرگز با آدمى زاد تكلم نخواهم كرد ، پس حضرت مريم ( خرما ) خورد و ( آب ) آشاميد و عيسى را متولد كرده بسوى شهر شام مراجعت كرد . آمدن حضرت مريم از شام و برگشت او به طرف شام در مدت سه روز بوده . ( وقتى كه مريم بشام برگشت ) حضرت زكريا با خالهء حضرت مريم آن بىبى را ملاقات كردند و با او تكلم نمودند ولى حضرت مريم بعيسى عليه السّلام اشاره كرد كه با او گفتگو نمائيد ، پس خدا طورى عيسى عليه السّلام را بنطق در آورد كه گفت : من بندهء خدايم و خدا به من كتاب عطا كرده و مرا پيغمبر نموده است تا آنجا كه ( در قرآن ميفرمايد : ) من زنده مبعوث خواهم شد . پس نفس حضرت زكريا و خالهء حضرت مريم كه حنانه باشد ( از شك و ترديد ) پاك شد و حجت آنان نزد اهل بيت خود و مردم ظاهر و قوى شد . بعد از آن حضرت مريم بسوى منزل خود آمد در صورتى كه عيسى را به روى سينهء خود گرفته بود پس هفتاد دختر جوان از دختران آن قريه خارج شدند و بمريم گفتند : حقّا كه چيز با تعجبى آورده‌اى ؟ پس حضرت مريم بعيسى عليه السّلام اشاره كرد ، عيسى عليه السّلام به آن دختران